907 - Bondsgebouw

Degenen die er mij van mogen verdenken dat hier sprake is van het zich op ’t politieke vlak begeven, staan de plank ietsje mis. Al mag er heus wel enige verbazing heersen over het feit dat ruim 100 jaar geleden de belangstelling voor de staatkunde heel wat groter was dan tegenwoordig het geval is.

Duidelijk is dat je er heel wat voor over moest hebben om te kunnen verstaan wat een groot voorganger het samengestroomde volk toch wel te vertellen had. Hoe stil moet het op die avond in onze goede stad geweest zijn daar voor het bondsgebouw – een schoonheid van een bouwwerk dat in de eerste oorlogsdagen ten offer van het geweld viel. De spreker moest toch wel over een groot volume beschikken en de toehoorders, ook die op de allerlaatste rij tussen de bosjes, over een goed gehoor. Overigens was er nog maar weinig gemotoriseerd verkeer en van decibels hadden we nog nooit iets vernomen. Architectonisch gezien was ook toen onze binnenstad nou niet bepaald een schoolvoorbeeld van een fraai, goed uitgedacht geheel. Een blok vroege Jugendstil en wat majestueuze woningen waarin de gegoeden hun dagen sleten, rond een bonte mengeling van goedkope woninkjes die voor een heel groot deel in handen waren van onze plaatselijke huisjesmelkers. Maar al met al wordt de groep Nieuwediepers die dit tijdsbeeld nog voor ogen hebben aanzienlijk kleiner!

 

 

907 - Bondsgebouw